25 Aug 2010
Moeder ‘Lilian’ liet gisterenavond laat weten dat afgelopen 14 augustus Michelle Creemers is overleden op 11 jarige leeftijd. Dapper heeft zij meerdere malen het gevecht tegen de kanker gestreden en helaas heeft ze deze laatste keer niet gewonnen. Wij wensen Marcel en Lilian en zus ‘Marlon’ heel veel sterkte toe bij de verwerking van dit grote verlies.
In mei 2004 is Michelle ziek geworden en is dapper de strijd aangegaan tegen deze vreselijke ziekte. In 2007 werd Michelle opnieuw ziek en weer heeft ze zich deze lange strijd gewonnen en in Juli 2009 was ze weer klaar met de behandeling. Op 10 december 2009 kwam voor de 3e keer de vijand terug en weer is ze samen met Papa, Mama en Marlon de strijd aangegaan. Lange tijd in het ziekenhuis en heel veel behandelingen, maar dit keer kwam het nare bericht dat Michelle niet meer beter zou worden. Michelle is naar huis gegaan om samen te zijn met familie en haar hondjes. Éénmaal thuis ging de situatie van Michelle hard achteruit en op zaterdagmorgen 5:00am is in het bijzijn van Papa en zus, Michelle rustig in de armen van mama ingeslapen.
De familie Creemers kennen wij omdat ze deelgenomen hebben aan een evenement van Stichting Racen tegen Kanker. Het gevoel wil deze berichten nooit meer horen, maar het verstand weet dat er nog steeds kinderen zijn die de race tegen kanker verliezen. Na 6 jaar vechten hebben ze toch hun dochter en zusje los moeten laten. Heel veel respect voor j...
23 Aug 2010
Wat hebben we met een grote groep gezinnen weer een prachtige dag gehad in Assen. Te gast als VIP bij de 7e ronde van het IDM in Assen en daar de coureurs ontmoeten en ook nog op de motoren zitten, dat gebeurd je niet iedere dag. Bij RAC-Racing was Stichting Racen tegen Kanker de gehele dag te gast en alle gezinnen hebben een topdag gehad en hebben deze unieke dag weer energie op gedaan om hun race tegen kanker te vervolgen.
Een aantal gezinnen kwamen al op de zaterdag aan in Assen en hebben overnacht in Hotel van der Valk te Assen. Op de zondagmorgen tussen 10.00 en 10.30 uur kwamen alle gezinnen aan op de parkeerplaats, waar ze naar de hospitality-trailer van RAC-Racing werden gebracht met onze golfkar. Deze rit al bracht op de meeste kindergezichten een enorme glimlach en ook de ‘toeschouwers’ keken hun ogen uit wanneer we langs reden met de golfkar met daarop vele mensen, rolstoelen en andere materialen. Na koffie/limonda drinken en wat lekkers eten vertrokken we gezamenlijk naar de VIP-box van Hamer/Stopaq, waar iedereen vanaf deze fantastisch plek de races kon gaan volgen.
Veel gespannen gezichtjes keken vooral naar de BMW coureurs en keken verbaasd naar de enorme snelheid waarmee ze de bochten trotseerden. Barry, Werner,William, hé waar blijft Ghisbert? Ghisbert had moeten uitwijken voor een collega coureur en was daarbij in de grindbak terecht gekomen, maar met blijdschap zagen ze toch Ghisbert weer aankomen die zelf verre van blij was....